Monday, 21 February 2011

కుచ్చిళ్ళు

చిన్నతనాన  అమ్మ చేతిలో అలోవొకగా ఒదిగిపోతూ ఆక్చర్యాన్ని కలిగించేవి ఈ కుచ్చిళ్ళు

వయసుకొచ్చాకా "అబ్బా ఇంకెలా అత్తా" అని గారాలు ఒలికిస్తూ విసుక్కునేలా చేసేవి ఈ కుచ్చిళ్ళు

పెళ్ళాయ్యాక నునులేత సిగ్గుతో భర్తను వారిస్తూ మైమరపించి  మురిపించేవి  ఈ కుచ్చిళ్ళు

బుడి బుడి నడకలు నేర్చుకుంటున్న బుజ్జిపాపాయి పడిపోకుండా భరోసాను ఇచ్చేవి ఈ కుచ్చిళ్ళు

 అమ్మమ్మ  గంజి పెట్టిన నేత చీరను బుజ్జగింపుల మధ్య మనవరాలితో  సవరించుకునేలా చేసేవి ఈ కుచ్చిళ్ళు

పాదాలను సైతం కనిపించనీయకుండా పడతి అందాన్ని పదిరెట్లు పెంచేవి ఈ కుచ్చిళ్ళు 

15 comments:

మధురవాణి said...

So sweet! చాలా చాలా బాగుంది స్నేహ గారూ! మీ కవిత కాసేపు నన్ను ఆలోచనల్లోకి నెట్టేసింది! :)

శిశిర said...

బాగుందండి.

ఏకాంతపు దిలీప్ said...

ఓ నేస్తం చెప్తే ఇటొచ్చా... నన్ను నాకు గుర్తు చేస్తున్నారు!

సత్య said...

మీ భావాలు బాగున్నయ్...

ఒకప్పుడు ముందు తరం వాళ్ళు 9 గజాల చీరలు ధరించే వారు దానికి దాదాపు 15 కుచ్చిళ్ళు పడతాయట.
ఇప్పుడు 6 మీటర్ల చీర అంటే ఆరు గజాలుంటుంది. 9 కుచ్చిళ్ళొస్తే ఎక్కువ.

ఆ 9 గజాల చీరలో వుండే నిండుదనం సీతమ్మ తల్లి చిత్రం చూస్తే తెలుస్తుంది.

http://www.hanumanmission.com/newsletter/VOL6/LordRama.html

http://www.dalsabzi.com/books/kids_kahaani/ramayana/story_of_rama_and_seeta.html


ఇక్కడి భాషలో కుచ్చిళ్ళని చింగులంటారు.
ఇవన్నీ అమ్మ నడిగితే చెప్పింది.

-satya

శుభకరుడు said...

చాలాబాగుందండి..

'Padmarpita' said...

చాలా బాగుంది.

విరిబోణి said...

chala baaga chepparu :))

sneha said...

మధురవాణి గారు ,
శిశిర గారు
దిలీప్ గారు అందరికీ కవిత నచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు
సత్య గారు అవునండి దేవుళ్ళ పటాలు చూసినపుడు నాకూ అదే అనిపించేది . ఎన్ని కుచ్చిళ్ళు ఉంటే అంత అందం గా అనిపిస్తుంది చీర

sneha said...

శుభకరుడు గారు
పద్మార్పిత గారు
విరిబోణి గారు ధన్యవాధాలు కవిత నచ్చినందుకు

mirchbajji said...

dress lu thappa cheeralu kattani thallulunna ee rojullo... kuchchillu goorchi baagaa cheppaaru. ThanQ.

sneha said...

mirchibajjiగారూ!ధన్యవాధాలు

చెప్పాలంటే...... said...

చాలా చాలా బాగుందండి..

Sai Praveen said...

చీర అందం గురించి వర్ణిస్తూ చాలా మంది రాసారు కాని ప్రత్యేకంగా కుచ్చిళ్ళ గురించి ఇలా రాయడం చాలా కొత్తగా ఉంది. చాలా బాగా రాసారు.
చిన్నప్పుడు అమ్మ కుచ్చిళ్ళలో మొహం దాచుకోవడం ఎవరు మర్చిపోలేరు కదా :)

sneha said...

చెప్పాలంటే గారు ధన్యవాదాలు

"చిన్నప్పుడు అమ్మ కుచ్చిళ్ళలో మొహం దాచుకోవడం ఎవరు మర్చిపోలేరు కదా :)"
సాయ్ ప్రవీణ్ గారు సరిగ్గా చెప్పారు.ఆ ఊహే ఈ కవితకు ప్రేరణ

kiran said...

మీ కవిత చాలా చాలా బాగుంది స్నేహ గారు.. :)
మీ బ్లాగ్ నాకు నచ్చేసింది.. :)