Wednesday, 27 July 2011

పిచ్చుక



నువులేక మా చూరు బోసిపోయింది
కాన రాక మా పెరడు మూగపోయింది

మా పంట చేలు ,ధాన్యపుగాదెలు
వాకిళ్ళు ,బావులు బెంగపడ్డాయి

మా ఏటిగట్లు ,ఆ కోవెల మెట్లు
కాకమ్మ, చిలకమ్మా కధల నేస్తాలన్నీ కుమిలిపోతున్నాయి

నీ బుల్లికువకువలు,నువ్వు చేసే సందడులు
ఒకనాటి జ్ఞాపకాలుగా నిలిచిపోయాయి

ఆ గడ్డిపరకలు, ఈ చిట్టి ఒడ్లు
నీ గురుతుగా మాకు మిగిలిపోయాయి

సాంకేతికత  నీపాలిట బ్రహ్మాస్త్రం కాగా
కాలుష్యపు కోరలు కబళిస్తూ పోగా
మా నిర్లక్ష్యం,నిర్లిప్తత శాపమై తగలగా

అంతరించిపోతూ , అరుదైన జాబితాలో చేరిపోతున్నావు
మానవ మనుగడని ప్రశ్నిస్తూ సాక్ష్యంగా నిలిచావు

Tuesday, 12 July 2011

నాకోసం మళ్ళీ వచ్చేయవూ


నీకూ నాకు అనుబంధం నా పుట్టుకతోనే ఏర్పడిపోయింది .. ఆటలాడినా ,అన్నం తిన్నా ,అలసిపోయినా ఆలోచనలో ఉన్నా నాకు తెలియకుండానే అక్కున చేర్చుకుంటావు ..కమ్మని కలల్లాంటి కబుర్లు చెప్తావు..అవి ఒక్కోసారి పెదవులపై నవ్వులు పూయిస్తే, ఇంకోసారి గుండెల్లో వణుకుని తెప్పిస్తాయి...ఆ క్షణం ఉలిక్కిపడినా ,భయం వేసినా కోపం వచ్చినా కొద్ది క్షణాలే .. మళ్ళీ నీ వెచ్చని కౌగిలిలో చేరిపోతాను ..

.నా మీద నీకున్న ప్రేమను చూసి అసూయపడినవారెందరో..నువ్వు వాళ్ళను కన్నెత్తి చూడటానికి కూడా ఇష్టపడవని ,ఒక వేళ పలకరించినా మొహమాటంగా అంటి అంటనట్లు ఉంటావని చాలా సార్లు నాదగ్గర వాపోయారు..వాళ్ళ అసూయచూసి ఎంత గర్వంగా ఉండేదో తెలుసా ...

మన బంధం ఇలాగే ఉంటుందని ఎవరూ విడదీయరని అనుకున్నానా ..అనుకున్న కొద్దిరోజులకే మన ఎడబాటు నా పెళ్ళిరూపంలో వచ్చేసింది.. చిన్నప్పుడు నా అల్లరి భరించలేక బలవంతంగా నీకు అప్పగించి పనులు చక్కబెట్టుకున్న అమ్మానాన్నే నాకో తోడును తీసుకొచ్చి నీకు దూరం చేసేసారు ...

అయినా వాళ్ళను అని ఏం లాభంలే నేను మాత్రం తక్కువ తిన్నానా? నువ్వు గుమ్మం దగ్గర దీనంగా నావైపు చూసినా, నేనున్నాను అని సంజ్ఞలు చేసినా కొత్త మోజులో పట్టించుకునేదాన్ని కాదు.. అతని నవ్వులు ,అతని మాటలు ,అతని చేతలు,అతని బాసలు అన్నీ నీకంటే ఎక్కువ మత్తెక్కించేవి ... అందుకే నువ్వెక్కడ మా ఇద్దరి మధ్యలో వచ్చేస్తావో అని విదిలించికొట్టేదాన్ని..చిన్న బుచ్చుకున్నావో...మనసు నొచ్చుకున్నావో మెల్లగా నాకు తెలియకుండానే దూరం అయిపోయావు..

ఎవరి పేరు చెప్పి బాధ్యతలు ,బంధాలు అని అప్పటివరకూ నిన్ను నిర్లక్ష్యం చేసానో వాళ్ళ అవసరాలు తీరంగానే నన్ను నిర్లక్ష్యం చేసేస్తున్నారు ..అప్పుడుగాని నీ విలువ తెలియలేదు.. హఠాత్తుగా దిగులైపోయాను నువ్వు గొర్తొచ్చి ..మన అనుబంధం గుర్తొచ్చి..నాకు నేనే పలకరించాలని ఎంత ప్రయత్నించినా నా వైపు చూడవు .. చూసినా ఇంతకు ముందులా అక్కున చేర్చుకోవు.... ఎప్పుడో నీకు దయకలిగితే పలకరిస్తావు లేదా నేను విదిలించికొట్టినట్లే విదిలించిపోతావు..


చేసింది తప్పే ఇంకెప్పుడూ దూరం చేసుకోను ...నాకోసం మళ్ళీ వచ్చేయవూ ... గాఢమైన నిద్రలో నన్ను సేదతీర్చవూ ...మునుపటిలాగే నీ కలల కబుర్లలో నన్ను ముంచెత్తవూ..నీవులేకపోతే జీవించడం కష్టం...ఎందుకంటే నువ్వు నా నిద్రాదేవివి.

Tuesday, 5 July 2011

కాగితపు పడవ



వానాకాలం రాగానే
ప్రతి పసివాడు ఒక శ్రామికుడే
తలమునకలుగా నీ తయారీకు
ప్రతి నిమిషం తను తయారే!

పేరుకి ప్రయాణించలేమని గాని
పాలబుగ్గల పసిడి నవ్వులు
మోసుకుపోతూనే ఉంటావు

నువ్వు కదులుతూ మమ్మల్ని కదిలిస్తూ
నువ్వు తరలుతూ స్మృతులను తలపిస్తూ
నువ్వు తడుస్తూ మము ఆనందంలో తడిపేస్తూ


పిల్లకాలువలో నీవే ...బకెట్టు నీటిలో నీవే
బురదగుంటలో నీవే... నీటి చెలమలో నీవే
కాదేది నీ పయనానికి అనర్హం

పట్టు మని పదినిమిషాలే నీ జీవితం
కాని పట్టలేని కేరింతల మధ్య నీ గమనం

 
అమ్మ ఒడిలో నాన్న చేతిలో
అక్క జతలో అన్న తోడులో
నువ్వు జన్మిస్తూనే
ఎన్నెన్నో  జ్ఞాపకాలను రవాణా చేసేస్తావు కదా!

Friday, 1 July 2011

మువ్వలపట్టీలు







నా మువ్వల పట్టీలు 
నాతో సమానంగా పరుగులు పెడుతూ అల్లరి చేసేవి ..నిధానంగా నడిస్తే విచ్చినపువ్వుల్లా మెల్లగా నవ్వేవి .
.పోనీ ఒద్దికగా కూర్చుంటే బుద్దిగా ఒదిగి గుసగుస లాడేవి ..నిద్దర్లో కూడా మెత్తగా కదులుతూ నా పాదాలతో లెక్కలేనన్ని ఊసులు చెప్పేవి ...

మోకాలి పై తలవాల్చి ఆలోచనలో ఉంటే నాకు తెలియకుండానే చేతి వేళ్ళతో ముచ్చట్లు పెట్టేసేవి.. 
 ఎర్రటిపారాణి తో కలిసి తెల్లగా మెరిసిపోతూ కొత్త అందాలను విరజిమ్మేవి ... అవి పాదాల చెంత ఉండి స్నేహితుల మధ్య గర్వంగా తల ఎత్తుకునేలా చేసేవి... 


దాగుడుమూతలప్పుడు మాత్రం ఎప్పుడూ దొంగను నన్నే చేసేవి .. మెత్తని సవ్వడి చేస్తూ అబ్బాయిల గుండెల్లో నిశబ్ధపు గంటలు మోగించేవి ...ఎన్నెన్నో అనుభూతులకు ఆలవాలు  నా మువ్వలపట్టీలు